Osobiście jestem kibicem Widzewa Łódź, dzięki mojemu tacie i wujkowi. Pierwszy raz na meczu byłem w wieku 7 lat. Było to spotkanie pomiędzy Widzewem a  krakowską Wisłą. Już wtedy, jako małemu chłopcu, spodobały mi się oprawy, śpiewy kibiców oraz duża frekwencja na stadionie. Od tego zaczęła się moja przygoda z kibicowaniem. Regularnie na mecze zacząłem jeździć w wieku 10 lat z wujkiem i znajomymi. Starałem się nie opuszczać spotkań Widzewa oraz w szybkim tempie nauczyłem się wszystkich przyśpiewek. Kiedy wracałem do domu z meczu, już myślałem o następnym. Jak na prawdziwego kibica przystało, brałem udział w wielu meczach wyjazdowych, mojego kochanego Widzewa. Kilka razy byłem w Płocku, Poznaniu, Warszawie - miastach w których kibice Widzewa postrzegani są jako najwięksi wrogowie. Najdłuższą podróż na mecz wyjazdowy odbyłem do Białegostoku na tzw. mecz przyjaźni z miejscową Jagiellonia. Było to niesamowite przeżycie. Kilkanaście godzin jazdy, ciepłe przyjęcie przez białostoczczan i niesamowite widowisko na trybunach. Dla grupy ‘ultras’, do której się zaliczam, najciekawsze są zawsze mecze przyjaźni. Kibice Widzewa najbardziej zaprzyjaźnieni są z kibicami Ruchu Chorzów. Ich mecze zawsze wzbudzają wiele emocji. Przez służby porządkowe określane są jako mecze ‘obniżonego ryzyka’.
Zawsze podziwiałem osoby, które organizowały oprawy meczowe i dopingi w trakcie imprez sportowych. Przez wiele lat obserwowałem ich poczynania i postanowiłem ze znajomymi zorganizować podobne widowisko w trakcie meczu naszej lokalnej drużyny - MKSu Żychlin. Nasz debiut miał miejsce 30 maja 2010 roku na Stadionie Miejskim w Żychlinie. Głównym celem naszego działania było promowanie MKSu na scenie kibicowskiej oraz dobra zabawa. Bardzo szybko się rozwijaliśmy. Przyjęliśmy nazwę Ultras Group Żychlin ’10 (UGŻ ‘10). Zaprzyjaźniliśmy się z kibicami MKSu Kutno (Ultras Fanatics Kutno) oraz Lwówianki Lwówek (Ultras Lwówek Fans), których wspieraliśmy podczas meczy ich drużyn. Bardzo szybko zorganizowaliśmy grupę ok. 20 osób, które czynnie uczestniczyły w dopingach i oprawach meczowych. W każdym meczu staraliśmy się zaprezentować różnego rodzaju widowiska. Wykorzystywaliśmy do tego flagi klubowe, materiały pirotechniczne, machanki (flagi na kijach w barwach klubu), kartoniady (folie odblaskowe). Najbardziej zasłynęliśmy dopingiem i oprawą podczas meczu MKSu Żychlin z Akademią Piłkarską ŁKSu Łódź. Padł wtedy rekord frekwencji w tzw. ‘żychlińskim wulkanie’. Liczył on wówczas 50 osób wśród, których byli zaprzyjaźnieni kibice z Kutna i Lwówka. Głośne śpiewy do wtórów bębna, kolorowa oprawa pirotechniczna i zaprezentowanie nowej flagi ‘Żychlina’ odbiły się głośnym echem nie tylko wśród mieszkańców Żychlina, ale również w Łódzkim Związku Piłki Nożnej.
W porozumieniu z działaczami i sztabem szkoleniowym MKSu, uczestniczyliśmy w meczach wyjazdowych naszej drużyny. Najciekawszym meczem wyjazdowym, był mecz z Bzurą Młogoszyn. Nasza drużyna walczyła o awans do wyższej klasy rozgrywkowej a mecz zabezpieczała kutnowska policja z psami bojowymi. Po meczu zostaliśmy odeskortowani poza granicę miasta. Był to pierwszy mecz na tym szczeblu rozgrywek, w którym uczestniczyła policja. MKS wywalczył wówczas awans co sprawiło nam wielką radość.